21 Ιαν 2009

Γαλλία: απεργίες


Όλα τα μεγάλα συνδικάτα της Γαλλίας (CFDT, CFE-CGC, CFTC, CGT, FO, FSU, SOLIDAIRES, UNSA) αποφάσισαν από κοινού απεργία σε όλους τους κλάδους (grève générale interprofessionnelle) για τις 29 Ιανουαρίου. (Εδώ η ανακοίνωση με την οποία τα συνδικάτα καλούν από κοινού σε απεργία, από την ιστοσελίδα του συνδικάτου Solidaires.) Τα συνδικάτα τονίζουν ότι οι εργαζόμενοι, ενώ δεν ευθύνονται για την οικονομική κρίση, είναι τα βασικά θύματά της και απαιτούν από την κυβέρνηση και τους εργοδότες προστασία της εργασίας και της αγοραστικής δύναμης και υπεράσπιση των δημόσιων υπηρεσιών, κυρίως αυτών που στηρίζουν την κοινωνική συνοχή (βλ. υγεία, πρόνοια, παιδεία).
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εφημερίδας Le Monde, οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Renault στη Σαντουβίλ (στη Νορμανδία, ΒΔ του Παρισιού) προχώρησαν το πρωί σε αυθόρμητη απεργία, ως αντίδραση στην απόφαση της εταιρείας για μείωση των ημερών εργασίας τούς δύο επόμενους μήνες.

Θα αρχίσουν άραγε μαζικές, οργανωμένες αντιδράσεις στην οικονομική κρίση;
Η αλήθεια είναι ότι η Γαλλία έχει μια παράδοση οργάνωσης των πολιτών της, σε κάθε είδους συλλογικότητες, από ομίλους μέχρι συνδικάτα και κόμματα. Μ'αυτή την έννοια, η Γαλλία είναι ίσως από τις πιο μοντέρνες χωρές (σίγουρα πολύ περισσότερο από την Τουρκία ή ακόμα και την Ελλάδα, τις χώρες που γνωρίζω εγώ), με την ουσιαστική έννοια αυτού του όρου: κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να αντικαταστήσει την παραδοσιακή συγκρότηση της κοινωνίας, που βασιζόταν στην οικογένεια και σε μια παραδοσιακή ιεραρχία (εκκλησία, αριστοκρατία) με τη συγκρότηση βάσει σύγχρονων συλλογικοτήτων που δεν είναι ιεραρχικές και στις οποίες το άτομο εντάσσεται με τη βούλησή του. Αυτό το σχήμα συνεπάγεται και μια αλληλεγγύη, η οποία εκφράζεται και στη ρεπουμπλικανική ιδεολογία της Γαλλίας, και αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας, ιδίως από το 1945 και μετά, αποτελεί το κοινωνικό κράτος.
Το κοινωνικό κράτος έχει βέβαια υποχωρήσει σημαντικά, και στη Γαλλία όπως και στον υπόλοιπο κόσμο. Η εκλογή μάλιστα του Σαρκοζύ (που θεωρεί το κοινωνικό κράτος όχι δικαίωμα τον πολιτών αλλά κάτι σαν φιλανθρωπία) κατέστησε σαφές ότι ένα μεγάλο μέρος των Γάλλων έχει πια αποδεχτεί τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Παρόλα αυτά, η γαλλική κοινωνία έχει ακόμα μεγάλες αντιστάσεις στην κατάργηση του κοινωνικού κράτους και την πλήρη επικράτηση του νόμου του κέρδους. Γι'αυτό, αν ποτέ οι λαοί της Ευρώπης καταφέρουν να οργανώσουν την αντίστασή τους στη θυματοποίησή τους από την κρίση, είναι σίγουρο ότι οι Γάλλοι θα είναι από τους πρώτους που θα συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: