23 Μαρ 2010

ΙΙ. Αλληλεγγύη και Ευρώπη

Το πολιτικό έθνος, αυτό που δημιουργήθηκε με τη Γαλλική Επανάσταση και πήρε σταδιακά τη μορφή της Ρεπουμπλίκ, στηρίζεται στην ισότητα όλων των πολιτών και κατά προέκταση στην οικονομική και κοινωνική τους εξίσωση. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος πρόνοιας ούτε αποτελεί κάποιου είδους παραχώρηση ή φιλανθρωπία προς τους πιο φτωχούς, ούτε και μπορεί να είναι «ανταποδωτικό»: βεβαίως και όλοι πρέπει να συμβάλλουμε – όσο μπορεί ο καθένας, μέσω εισφορών και φόρων – στο να έχει πόρους το κράτος πρόνοιας, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει όποιος δεν είναι σε θέση να συμβάλει δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους. Δικαιώματα στο κράτος πρόνοιας έχουν όλοι, για τα δικαιώματα αυτά απορρέουν από την ιδιότητά τους ως πολιτών και/ή κατοίκων της χώρας. Τα κοινωνικά δικαιώματα εξασφαλίζουν την ισότιμη ένταξη όλων στην πολιτική κοινότητα. Και στηρίζονται στην αλληλεγγύη.


"Να σώσουμε την αλληλεγγύη"


Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες είναι ότι προσπαθούν να μας πείσουν πως το κοινωνικό κράτος δεν έχει να κάνει με την ένταξη και την αλληλεγγύη, αλλά με την αποταμίευση του καθενός ξεχωριστά (με τα «τίμια κερδισμένα λεφτά» που καλείται να επενδύει και να αποταμιεύει συνετά για να μην έχει την ανάγκη των «άλλων», δηλαδή του κράτους πρόνοιας) και με τη φιλανθρωπία (προς όσους δικαιολογημένα – και μόνο δικαιολογημένα – δεν τα έχουν καταφέρει). Αυτή η λογική χτυπάει την αλληλεγγύη, κάτι που γίνεται και τον τρόπο που επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες στρέφονται η μία ενάντια στην άλλη: όσοι εργάζονται σκληρά και παίρνουν μόνο τον βασικό μισθό τα βάζουν με τους άνεργους που λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας χωρίς να δουλεύουν, οι εργάζομενοι στον ιδιωτικό τομέα τα βάζουν με τους δημόσιους υπαλλήλους επειδή έχουν στοιχειώδη επαγγελματικά δικαιώματα.

Έτσι ακριβώς είναι που μας βάζουν να τσακωνόμαστε μεταξύ μας για τα ψίχουλα που είναι διατεθειμένοι να μας παραχωρήσουν. Το βασικό θέμα δεν είναι αν περισσότερα χρήματα παίρνει ο ιδιωτικός ή ο δημόσιος υπάλληλος, ή αν ο συνταξιούχος του δημοσίου είναι σε καλύτερη μοίρα από τον συνταξιούχο ενός άλλου Ταμείου. Το θέμα είναι ότι σήμερα υπάρχουν λιγότερα χρήματα να μοιραστούν οι εργαζόμενοι, επειδή τα χρήματα διαχειρίζονται οι περίφημες «αγορές», χωρίς κανέναν πολιτικό έλεγχο. Επίσης, μας αναλογεί και λιγότερη εργασία, λόγω των σύγχρονων τρόπων παραγωγής. Επομένως, η αναδιανομή του πλούτου δεν μπορεί να γίνει μέσω της ανάπτυξης και των νέων θέσεων εργασίας, όπως έγινε π.χ. μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Αναγκαστικά οι ώρες εργασίας θα μειωθούν και οι άνεργοι θα αυξηθούν. Κι εκεί χρειάζεται μια πολιτική απόφαση – για την οποία οφείλουν να πιέσουν οι πολίτες – ώστε η αναδιανομή να γίνεται με την εξασφάλιση πλήρους μισθού ακόμα και για μερική απασχόληση και με τη θεσμοθέτηση ενός κατώτατου εγγυημένου εισοδήματος για όλους. Η λογική αυτού του εισοδήματος είναι, ακριβώς, η λογική της ένταξης και της αλληλεγγύης: όλοι οι πολίτες, ως εκ της ιδιότητάς τους αυτής, δικαιούνται μερίδιο από τον πλούτο που παράγει η κοινωνία.


"Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας"


Αυτή η αλληλεγγύη σ’ένα βαθμό λειτούργησε στην Ευρώπη μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, σ’άλλες χώρες πιο καλά, σ’άλλες όχι και τόσο. Τώρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά, αλλά και η κοινωνία μέσα στην οποία πρέπει να επιχειρηθεί η αναδιανομή είναι πια άλλη, ευρύτερη: είναι όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή πρέπει να γίνει τώρα η πολιτική μας κοινότητα, μέσα σ’αυτή πρέπει να διεκδικήσουμε δικαιώματα. Αυτό θα γίνει βέβαια μόνο αν εξασφαλιστεί η ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, μόνο αν η ΕΕ γίνει μια Ευρώπη των λαών, με την προοπτική οι λαοί να γίνουν ένας πολιτικός λαός.

Αυτό είναι που διακυβεύεται αυτή τη στιγμή, έστω, προς το παρόν, σε επίπεδο κρατών/κυβερνήσεων και όχι λαών. Η Γερμανία, απ’ό,τι φαίνεται, δεν δέχεται τη λογική της αλληλεγγύης. Η Γαλλία, ακόμα κι η σημερινή, άθλια, σαρκοζική Γαλλία, επειδή έχει η ίδια στηριχτεί στην αλληλεγγύη και στην ένταξη όλων στην πολιτική κοινότητα, τείνει να το δεχτεί. Η φράση του Σαρκοζύ όταν συναντήθηκε με τον Παπανδρέου, «δεν μπορούμε να αφήσουμε μια χώρα να απομονωθεί», αυτό δείχνει, είναι μεταφορά της λογικής του ρεπουμπλικανικού έθνους σ’ένα άλλο, ευρωπαϊκό επίπεδο, επίπεδο κρατών: όπως το πολιτικό έθνος δεν μπορεί να αφήσει τους πολίτες του να περιθωριοποιηθούν (γιατί μ’αυτό τον τρόπο θα αυτοακυρωνόταν), έτσι κι η ΕΕ δεν μπορεί να αφήσει μια χώρα-μέλος να περιθωριοποιηθεί. Ας σημειώσω εδώ ότι δεν νομίζω πως ο Σαρκοζύ το υποστηρίζει αυτό από την καλή του την καρδιά ή γιατί ο ίδιος πιστεύει στην αλληλεγγύη. Ίσα-ίσα που αυτός είναι ο πρώτος που στη Γαλλία χτυπάει την αλληλεγγύη του κράτους πρόνοιας (θα ανεβάσω ίσως ένα άρθρο που είχα γράψει όταν εξελέγη, όπου εξηγούσα περίπου αυτό). Απλώς, ακόμα κι αν δεν συμφωνεί με τη λογική αλληλεγγύης και ένταξης του πολιτικού έθνους, πάντως απ’αυτή προέρχεται και δεν μπορεί να τη διαγράψει από τη μια μέρα στην άλλη.



7 σχόλια:

Αλέξανδρος Ζήβας είπε...

Πού σε πάν’…., πού πας…!;

( …..Λιόσια ανάμεσα και Κολονάκι
οι Γραικοπώλες μας εχάσαν τη μορφή τους…..
και…., στης Υποταγής το ‘’Θέατρο’’…., ‘’βαρβάτοι’’….,
παίζουν οικτροί τους Διγενείς….,
πουλώντας την ψυχής τους….,…..
στα ξενικά τα καλντερίμια…..
με Ερπετά ‘γίναν τακίμια….! )

…..‘’Λογική’’ κονσέρβα…..
και ελπίδα πρέζα….,
---- πού σε πάν’…., πού πας…!; ----
φυλακή ο δρόμος….,
σιγολιώνεις…., κι όμως…..
δεν το ξεκουνάς….!

Τ’ Όνειρό σου βρόχος
στην ψυχή σου…., ‘’μπόχος’’….,
που τον προσκυνάς….,…..
με ψευδαντιστάσεις….,
ίδιες καταστάσεις….,
μούμια…., δεν ξυπνάς….!

Μια ζωή…., ζωή λες κι είναι….,
να…., σε πάνε….. και σε φέρνουν….,
χωρίς σκληρή σου αντίσταση….,…..
κι από αλλού προσμένεις…., χάννε….,
να σου έρθει Ανάσταση….!.....

…………………………

Άντε, μαριονέτα, ξύπνα….!

( …..ω σεις….. του λαού ‘’Μαντάμες’’….,
στρινγκς σας πρέπουνε….. και ‘’λάμες’’….,
’’τους πατήσατε το γκάζι’’….,
θα –σας γίνουν ‘’καμικάζι’’….! )

…..Η πληγή σου τρέχει…..
κι η ψυχή σου φεύγει….,
άντε, μαριονέτα, ξύπνα….,
μελλοθάνατε της Γης….!

Θύτες είναι οι Αρχοί….,
θύμα συ αυτοδοτό….,
έσκυψες με υποταγή….,
σα σφαχτάρι το σβερκιό….,
Χάρος σκουπιδιάρης
κάθε Γκουβερνιάρης….,
αχ, σε ‘’προγραφές’’ σε έχουν….,
να, σκουπίδι του Χαμού….!

‘’Χτύπα’’ τη ζωή –σου….,
μες στ’ ‘’απλό’’, πια, ζήσε….,
σώστης τρόπος είναι ένας….:
έξω απ’ το ‘’λούκι’’ βγες….!.....

…………………………………..

Κίρκη τους βαρά τα ντέφια....!

…..Στης αρκούδας το σκοπό…..
Γκουβερνιάρηδες βαμπίροι
στήσανε τρελό χορό....,
Κίρκη τους βαρά τα ντέφια…..
κι έχουν μεθυσμένα κέφια
κι άρρωστο μυαλό....!

Βλέπουνε καπνό αγνάντι…..
και σαν θάλασσα το χώμα....,
το μεθύσι –τους οικτρό....,
τη ζημιά βλέπουν καζάντι....,
η Ιθάκη είναι πτώμα....,
‘’πιάνουν Βατερλώ’’....!

Σκοτοστέφανο στη Γη
αρκουδιάρηδες χαράζουν
Κρόνια, φριχτή, αυγή....,
απ’ της Νύχτας –τους την πίστα…..
δείχνουν ‘’προγραφές’’ και λίστα
σ’ άγνωστη γραφή….!.....

…………………………..

Έτσι, όμως, πετύχαιναν….!

( …..Στοπ στα τζούφια λόγια
και τα μοιρολόγια….,
βουρ…., για ‘’ξέπλυμα’’….,…..
τη ζωή ζώντας θα ζούσες….,
τη ζωή σου αν τιμούσες…..
κι όχι τ’ άτιμα….!..... )

…..Γέμιζαν του Δυνάστη –τους
το σώμα μαχαιριές….,
μα ‘κείνος, χα, δεν έπεφτε…..
και ίδιος…., όπως χτες….!

Ώσπου δε ‘βρίσκαν μέρος –του
αχτύπητο…., λαός….,
τη σκιά –του τη μαχαίρωναν….,
α υ τ ο τ ρ α υ μ α τ ι σ μ ό ς….!

Μα, έτσι, του πετύχαιναν
τη ρίζα της ψυχής…..
κι ευθύς να πέφτει άρχισε,
ερείπιο, καταγής….!.....

……………………………….

‘’Ζουν και τ’ αδέσποτα….. και δεν πεθαίνουν…..’’….!

( ….. Έξω από την Ελλάδα…., ωρέ ‘’νοικιασμένα’’ ανδρείκελα
της χξς΄ Καββάλ «Διεθνούς Συνωμοσίας»….! )

…..«Όποιος πονά….. πάει σε γιατρό…..»….,
τη γιατρειά του νά ‘βρει….,
μα συ γιατρειά σου πού να βρεις….,
που….. σ’ όποιον πήγες….. άσχετος....,…..
και Δράκουλες οι ‘’σχετικοί’’…..
πιότερο σε αρρώστησαν….,
‘’τρελογιατροί’’ -- πολιτικοί…..!

…..«Τη γνώμη του αλλάζει ο ξύπνιος…..»….,
για’ σέβεται τον εαυτό του…..
και το ‘’συμφέρον’’ –του κοιτά….,…..
μα συ….. πού γνώμη…., ‘’αυτόφτυστε’’….,
μαζόχε λαουτζίκο….,
που στάλα, πια, δεν ντρέπεσαι….,
σαν σε πατούν…., να στέκεσαι….!

Φτύσ’ –τους…., αν θες να ιδείς καλό….,
‘’ζουν και τ’ αδέσποτα….. και δεν πεθαίνουν…..’’….,
κι άντε μυαλό ν’ αλλάξεις κοίτα….,
θύμα νευρόσπαστο, εσύ, κι αυτοδοτό….,…..
«το δέντρο σαν μαραίνεται….,
φεύγουνε οι μαϊμούδες…..»…., Τσίτααααα….!.....


…..Καλό –σας ύπνο…., ω πρόσφυγες στις γειτονιές του Άδη….:
Αλέξανδρος Ζήβας,
URL : www.alexandros-zivas.gr
….: αποκαλυπτικές ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλων των αποκωδικοποιητέων…..

ΠανωςΚ. είπε...

Μπορεί στο ζήτημα Ευρώπη να έχω τις αμφιβολίες/ενστάσεις/διαφωνίες μου, αλλά όσον αφορά την αλληλεγγύη/κοινωνικό κράτος ένα μόνο θα πω -ολόψυχα: Μπράβο!
(αντε, γιατί μας έχουν πρήξει με την μπουρδολογία τους διάφοροι)

k2 είπε...

@ ΠανωςΚ,
νά'σαι καλά. Μας έχουν πρήξει με μπουρδολογίες γιατί δεν λέμε 2-3 απλά κι αυτονόητα πράγματα...
Είπαμε "αλληλεγγύη" κι ήρθε κι ο φίλος σου ο Ζήβας, είδες; :)

Кроткая είπε...

Αφενός το πόσο κράτος πρόνοιας θα απολαμβάνουν οι πολίτες είναι θέμα συσχετισμών. Επί ψυχρού πολέμου για παράδειγμα, το κράτος πρόνοιας ήταν αδιαπραγμάτευτο (τρόπον τινά ακόμα και στη Κρομγουελική Βρετανία, τουλάχιστον μέχρι τη Θάτσερ), επειδή υπήρχε ένα αντίπαλο δέος που προσέφερε πολύ "κράτος πρόνοιας" στον κόσμο (άσχετο αν αυτό το αντίπαλο δέος δεν ήταν τέλειο και άν είχε άλλου τύπου ελλείμματα).

Μετά που μας τελείωσε το αντίπαλο δέος, κόβουμε "πρόνοια" αβέρτα και εξιδανικεύουμε το "αμερικάνικο όνειρο" που λέει "όσο δουλεύεις τόσο πληρώνεσαι".

Το'πε κι ο φίλος σου ο Νικολά "περισσότερη δουλειά για περισσότερα λεφτά".

Αφετέρου, νομίζω πως ο Νικολά πουλάει αλληλεγγύη στην Ελλάδα, και επειδή η κουλτούρα της Γαλλίας το επιβάλλει, αλλά ίσως κι επειδή του έρχεται φτηνά, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της αλληλεγγύης δεν θα το πληρώσει αυτός.

Πολύ καλό κείμενο πάντως, απλές καθαρές κουβέντες, όπως θα έπρεπε να είναι και οι κουβέντες της αριστεράς -αλλά ας μην το πιάσω αυτό το θέμα και εκνευριστούμε!

k2 είπε...

@ Κρότκαγια,
για τον Νικολά αναμείνατε στο ακουστικό σας.
Όντως, την κουβεντά της Αριστεράς ας μην την πιάσουμε και συγχυστούμε :)

undantag είπε...

"Τα κοινωνικά δικαιώματα εξασφαλίζουν την ισότιμη ένταξη όλων στην πολιτική κοινότητα. Και στηρίζονται στην αλληλεγγύη."

Ίσως γι'αυτό η ΕΕ εγγυάται τόσο λίγα κοινωνικά δικαιώματα (ακόμα).

Πάντως, δεν θα συσχέτιζα την αλληλεγγύη μεταξύ πολιτών, με αυτή μεταξύ λαών (= το όραμα της διεθνούς) και με αυτή μεταξύ κρατών. Και μόνο το γεγονός ότι ο Σαρκοζύς επικαλείται την τελευταία θα έπρεπε να μας βάζει σε σκέψεις.
Διότι αλληλεγγύη μεταξύ κρατών σημαίνει συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών τους ηγεσιών, ήτοι χ*ζ* ψηλά κι αγνάντευε.

k2 είπε...

@ undantag,
Η ΕΕ μάλλον εγγυάται τόσο λίγα κοινωνικά δικαιώματα γιατί, ακριβώς, δεν υπάρχει ακόμα ένας ευρωπαϊκός λαός για να τα διεκδικήσει και για να έχει νόημα η εξασφάλιση της συνοχής του. Η διαφορά ανάμεσα στην αλληλεγγύη μεταξύ πολιτών και την αλληλεγγύη μεταξύ λαών εκεί έγκειται: στην πραγματικότητα, κατά τη γνώμη μου, για να υπάρξει αλληλεγγύη μεταξύ λαών πρέπει οι λαοί να γίνουν ένας λαός, ισότιμοι πολίτες, μέλη της ίδιας πολιτικής κοινότητας.
Και ναι, έχεις δίκιο, αυτού του είδους η αλληλεγγύη δεν έχει καμία σχέση με την "αλληλεγγύη" μεταξύ κρατών. Ένα κομμάτι (και μόνο ένα) της αντίληψης της αλληλεγγύης παίρνει νομίζω ο Σαρκοζύ: το ότι χωρίς αλληλεγγύη ούτε άνθρωποι αλλά ούτε και κράτη μπορούν να κάνουν χωριό τόσο στενά όσο χρειάζεται αυτή τη στιγμή για να είναι γερή η οικονομική ένωση της ΕΕ. Δηλαδή, δεν το κάνει απ'την καλή του την καρδιά (ποιος την έχασε για να τη βρει αυτός), αλλά γιατί βλέπει ότι χωρίς στοιχειώδη αλληλεγγύη (καλύτερα: αλληλοϋποστήριξη) η ΕΕ θα διαλυθεί στα εξ'ων συνετέθη, και τότε και η γαλλική οικονομία θα πάει κατά διαόλου.
Ελπίζω να επανέλθω σύντομα στο θέμα και να το εξηγήσω καλύτερα...