23 Απρ 2010

Με τα σύμβολα ή με τον πραγματικό λαό;

Επί της ουσίας ο πρωθυπουργός μίλησε μόνο με όρους στρατηγικής και συμμαχιών, ενώ με το διάγγελμά του νομιμοποίησε την ύπαρξη και τη δράση των «αγορών». Αυτών των «αγορών» που δεν μας λέει ποιες (ποιοι) είναι, τι αντιπροσωπεύουν, τι θέλουν, γιατί πρέπει να υποκύψουμε στις επιθυμίες τους – και γιατί μέχρι τώρα η Ελλάδα τις έχει διευκολύνει σε σκανδαλώδη βαθμό. Μίλησε για «εθνική ανάγκη», αλλά χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ποιοι απαρτίζουν αυτό το έθνος. Άφησε να διαφανεί ότι με τον δρόμο που επέλεξε για τη χώρα η κατάσταση θα βελτιωθεί, αλλά χωρίς να προτάσσει αρχές κι αξίες, ούτε να δίνει έναν πραγματικό στόχο – γιατί το να δίνει γην και ύδωρ μιλώντας μες στο θράσος για «απελευθέρωση» της χώρας δεν είναι στόχος.
Και κατά τα άλλα ο λόγος του ήταν γεμάτος σύμβολα. Απ’αυτά τα συμβόλα που ήδη από το σχολείο αυτό το παρωχημένο εκπαιδευτικό μας σύστημα μάς μαθαίνει όχι να κατανοούμε, ούτε να τους δίνουμε ένα ουσιαστικό νόημα, αλλά απλώς να τα παπαγαλίζουμε, ίσως ακόμα και να τα προσκυνάμε σαν «ιερά και όσια της φυλής»: ο «ελληνισμός», η «Οδύσσεια», η «Ιθάκη». Θεωρεί, προφανώς, ότι τα σύμβολα μπορούν να συσπειρώσουν τον λαό και να προσδώσουν στις αποφάσεις της κυβέρνησης την αίγλη ενός εθνικού αγώνα.

Όποιος όμως ξέρει καλά την Ιστορία, ξέρει ότι το έθνος δεν είναι σύμβολα, είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά ∙ και οι εθνικοί αγώνες ποτέ δεν κερδήθηκαν με συμβόλα, κερδήθηκαν με ουσιαστική ενότητα και αλληλεγγύη, τα υλικά δηλαδή από τα οποία φτιάχνεται το πολιτικό έθνος. Την αξιοπρέπεια της Ελλάδας και του λαού της στον τελευταίο πόλεμο δεν την έσωσε ο «τρίτος ελληνικός πολιτισμός» του Μεταξά ∙ την έσωσε η Αντίσταση ενός λαού ταπεινωμένου, πεινασμένου και φοβισμένου αλλά αλληλέγγυου. Κι ο πατριωτισμός – αντίθετα απ’ό,τι δυστυχώς πιστεύουν και πάρα πολλοί αριστεροί – δεν έχει τίποτα το μεταφυσικό: όπως ακριβώς δεν είναι η πίστη στο ελληνοχριστιανικό ιδεολόγημα, έτσι δεν είναι ούτε και κάποια μεταφυσική προσήλωση του «προαιώνιου» ελληνικού έθνους στην ελευθερία ή το «διαχρονικά» αγωνιστικό του φρόνημα. Το έθνος είναι ο πολιτικός λαός, οι πολίτες, δηλαδή άνθρωποι πραγματικοί οι οποίοι – ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης «ταυτότητας» – αποφασίζουν ότι ανήκουν στην ίδια πολιτική κοινότητα, και η μοίρα του καθενός τους συνδέεται με τη μοίρα των υπολοίπων. Κι ο πατριωτισμός πηγάζει ακριβώς από την πεποίθηση του λαού ότι είναι δικαίωμά του να καθορίζει ο ίδιος τη μοίρα του.
Επομένως, πατριωτισμός θα υπάρξει μόνο από τον ίδιο τον λαό, και στην κατεύθυνση που αυτός θέλει. Όσα σύμβολα κι αν επικαλεστεί σαν ιερά τοτέμ ο πρωθυπουργός, οι πολίτες δεν πρόκειται να πιστέψουν ότι η μοίρα τους συνδέεται μ’αυτή των εγκληματιών που έφεραν τη χώρα σ’αυτή την κατάσταση (καθίστωντας κι ένα μέρος των πολιτών συνένοχο, βέβαια), μ’αυτούς τους οποίους κι αυτή την ύστατη στιγμή δεν αγγίζει η Βουλή, γιατί είναι κι αυτή συνένοχη: βουλευτές και υπουργούς πρώην και νυν κυβερνήσεων, και την ηγεσία της Τράπεζας της Ελλάδας, που απ’ό,τι όλα δείχνουν ευθύνεται για το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετίων. Αν λοιπόν θέλει να ξυπνήσει τον πατριωτισμό του ελληνικού λαού ο πρωθυπουργός, καλά θα κάνει να αρχίσει να χτίζει ενότητα δείχνοντας έμπρακτα ότι όσοι κινήθηκαν ενάντια στο σύνολο των πολιτών, όσοι πρόδωσαν το έθνος, τιμωρούνται.
Η κυβέρνηση μέχρι στιγμής όχι μόνο δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά με περισσό θράσος προσπαθεί να πείσει ότι ακολουθεί τη μόνο εθνική, επιβεβλημένη στρατηγική. Σ’αυτό το πλαίσιο είναι εντελώς χυδαία η απάντηση του Υπουργού Εργασίας στην τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα για το Ασφαλιστικό. Ο κ. Λοβέρδος είπε, απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΣΥΝ: «Ή υπάρχει αντιπρόταση ή αυτός που ρωτά κάνει οργάνωση του προσωπικού του μέλλοντος και δεν συμμετέχει στη διάσωση της πατρίδας.» Τέτοια κατάφωρη καπηλεία του έθνους χρόνια είχαμε να δούμε. Από πότε η άνευ όρων και οράματος παράδοση των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών είναι «διάσωση της πατρίδας»; «Πατρίδα» είναι το σύνολο των πολιτών. Άρα την πατρίδα σώζει ό,τι συνεισφέρει στην ευημερία τους, ό,τι χτίζει μια ουσιαστική αλληλεγγύη. Από τα ασφαλιστικά ταμεία λείπουν χρήματα επειδή κάποιοι, οργανωμένα κι εσκεμμένα, τα έκλεψαν. Και μένουν ατιμώρητοι. Και το κράτος, χρηματοδότητης των ταμείων όταν δεν τα κλέβει κι αυτό, δεν έχει χρήματα επειδή κάποιοι τα έκλεψαν και κάποιοι άλλοι άφησαν τις πόρτες ορθάνοιχτες για τους κερδοσκόπους. Κι αυτό το γεγονός σχεδόν δεν ακούγεται.

Όχι κ. Λοβέρδε, όχι κ. Παπανδρέου, δεν μπορείτε να μας πείσετε με κενά περιεχομένου σύμβολα, και μεταφορές κατευθείαν από τα «λυσάρια» του γυμνασίου (αυτό με το «σκάφος» σίγουρα κάποιος φιλόλογος της δεκάρας το σκέφτηκε) ότι έχετε όραμα και υπηρετείτε το έθνος. Γιατί μας έμαθαν μερικοί δάσκαλοι – άλλοι στα πανεπιστήμια που υποχρηματοδοτείτε γιατί δεν παράγουν παρά μόνο σκέψη, κι άλλοι που δεν καταδέχτηκαν να διεκδικήσουν ούτε τον τίτλο του καθηγητή – ότι το έθνος δεν είναι τα σύμβολα, ούτε κάποιοι βολικοί πεθαμένοι με φωτοστέφανα ηρώων. Το έθνος είμαστε εμείς «κι όσοι θα έρθουν να αγωνιστούν μαζί μας», όπως έλεγαν τα επαναστατικά συντάγματα. Και το έθνος ποτέ δεν το έσωσαν τα σύμβολα, ούτε οι ψαλμουδιές της πανάκριβης (και αφορολόγητης) εκκλησίας. Το έθνος το έσωσαν – και θα το σώσουν – οι πολίτες του, ο πολιτικός, πραγματικός λαός. Κι ειδικά η «Οδύσσεια» ήταν πολύ ατυχής παρομοίωση: μόνος του σώθηκε τελικά ο Οδυσσέας, απ'τους συντρόφους του δεν έμεινε ούτε ένας. Διαλέξατε για την παρομοίωσή σας την εποχή των μοναχικών ηρώων. Εμείς επιλέγουμε άλλη περίοδο της Ιστορίας: αυτή των συλλογικών αγώνων.

Υ.Γ. - πηγές: για το "έγκλημα της Τράπεζας της Ελλάδας" δείτε τον Techie Chan, εδώ. Ολόκληρο το διάγγελμα της ντροπής βρίσκεται εδώ.

11 σχόλια:

Кроткая είπε...

Μακάρι, μακάρι, μακάρι να ήταν έτσι Κουπέπι.

Αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα και χρόνια πολιτικής αποδόμησης του κοινωνικού ιστού και των συλλογικοτήτων έχουν προετοιμάσει το έδαφος ώστε ο καθένας να κοιτάει τον εαυτό του και να προσπαθεί να τη βγάλει καθαρή.

Κάτι άλλο που μας δείχνει η Οδύσσεια είναι πως όλοι μαζί αγωνιζόμαστε, αλλά πάντα υπα΄ρχουν θύματα, παράπλευρες απώλειες. Αν ο ηγεμόνας/βασιλιάς/Οδυσσέας τα καταφέρει, τιμήσ του συντρόφους που τον βοήθησαν, αλλά κρίμα που χάθηκαν.
Μάλλον κολλάει μια χαρά η Οδύσσεια στην περίπτωσή μας.

cynical είπε...

@k2

το ανεβασα ηδη στο "You Pay..."
Δεν μπορουσα να περιμενω άλλο. Θεωρω οτι πρεπει να το διαβασουν οσο το δυνατον περισσοτεροι πριν τους παρουν τα δακρυα απο συγκινηση...

Θανασης Ξ. είπε...

Φίλε Κ2 καλησπέρα..

Ίσως να έχετε δίκιο, σίγουρα έχετε δίκιο, πως πατρίδα, έθνος κλπ δεν είναι τίποτε άλλο, απ' τους ανθρώπους. Ίσως να έπρεπε να βγει και να πει 'προσπαθώ να βρω λεφτά να σας πληρώσω μέχρι το τέλος του έτους, γι αυτό κάλεσα το ΔΝΤ'.

Δεν θέλω, ειλικρινά, να γίνω ούτε κυνικός, ούτε μου διαφεύγει η εικόνα.
Ξέρω, όλοι ξέρουμε νομίζω, πως όλο αυτό που βιώνουμε τους τελευταίους μήνες, με τον δανεισμό, τα ελλείμματα, τα σπρέντς, την ρευστότητα, τα επικοινωνιακά και τα άλλα λάθη, είναι ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ μιας 35ετούς πορείας.
Ξέρω, όλοι ξέρουμε, πως ο κόσμος, ο 'λαός' που λέτε εσείς, όχι δεν φταίει. Πως αφέθηκε ή και σπρώχτηκε να χάσει το μέτρο. Πως έμεινε ανυπεράσπιστος απ' τους ηγέτες του, στο αδηφάγο μάρκετινγ των τραπεζών. Πως υπέστει πλύση εγκεφάλου-καταστολή απ' τα μίντια της εξουσίας. Πως εάν διεφθάρει, εάν διεπλάκει, κι αυτό το έκανε μιμούμενος τους ηγέτες του, την ίδια την εξουσία, πως προσπάθησε να κλέψει αυτούς που τον καταλήστευαν.
Όχι δεν φταίει σε τίποτε ο κόσμος.
Ξέρω και ξέρουμε όλοι, πως αυτη η μακρόχρονη παθογένεια, που είχε ιστορικές σχεδόν ρίζες, εξέθρεψε στρεβλώσεις, βολέματα, συμφέροντα, νοοτροπίες. Σιγά-σιγά διάβρωσε την οικονομική βάση της χώρας, μηδένισε την παραγωγικότητά της, ξεπούλησε τους πόρους της στους ισχυρούς, παρέδωσε στο κεφάλαιο τα φιλέτα.
Ξέρω και όλοι ξέρουμε, πως υπεύθυνοί για την πορεία αυτή, που μοιραία θα τέλειωνε κάπως έτσι, ήταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, οι δυο παίκτες του δικομματισμού. Να δεχθώ πως υπήρξε προδοσία, αλλά δεν ήταν στιγμιαία. Ήταν προδοσία που συνέβη σιγά-σιγά, τώρα, άρκεσε μια 'ύφεση' να αναδείξει το παγόβουνο που βλέπαμε μόνο την κορυφή του.
Ξέρω και ξέρουμε όλοι, πως ακόμη και στα πλαίσια του 'συστήματος', το πολιτικό προσωπικό, άφησε πλείστες όσες ευκαιρίες να πάν χαμένες, σε εποχές που και χρόνος υπήρχε, όταν μπορούσαν να λυθούν προβλήματα ανώδυνα. Βολεμένο σ' ένα κλαδί, που θα έσπαζε αργά ή γρήγορα, αρκέστηκε να απολαμβάνει την κουτάλα, έριχνε το μπαλάκι στους 'επόμενους', υποθήκευε το μέλλον στρουθοκαμηλίζοντας, χαϊδεύοντάς μας.
Για 'σοσιαλισμό', ας μην μιλήσουμε καλύτερα, αλλά, εντάξει, δεν μας κυβέρνησαν μόνο 'σοσιαλιστές'...

Θανασης Ξ. είπε...

Τώρα, τον τελευταίο καιρό, στον πανικό και στην τρομάρα, είναι φυσικό να θυμώνουμε. Όλοι μας, όχι μόνον εσείς. Να θυμώνουμε για τα λάθη, τις αβλεψίες, τις παραλείψεις, να πικραινόμαστε που προδοθήκαμε τόσα χρόνια.
Δυό φορές στην ανάρτησή σας, σημειώνετε πως 'επιτέλους' κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν.
Τώρα τον τελευταίο καιρό, διαβάζω αναλύσεις επί αναλύσεων, προτάσεις διάφορες, στοιχεία που αποδεικνύουν τα παιχνίδια των οίκων, της Ε.Ε., του ντόπιου κεφαλαίου. Ακούω φωνές που ισχυρίζονται πως καλύτερα να πτωχεύαμε, να βγαίναμε απ' το ευρώ. Δεν μπόρεσαν να με πείσουν, εάν αυτό θα ήταν το καλύτερο -όχι για το έθνος και την πατρίδα- αλλά για τους ανθρώπους της. Κανείς δεν μπόρεσε πειστικά να μου εξηγήσει, εάν κάνοντας παύση πληρωμών, θα συνεχίσει να πληρώνεται ο δημόσιος υπάλληλος. Εάν θα δεσμευτούν οι καταθέσεις των ανθρώπων στις τράπεζες. Κι όχι του Βαρδινογιάννη. Αυτός προφανώς τα έχει στην Ελβετία. Οι δικές μου και οι δικές σας, οι μικρές. Κανείς δεν μου είπε ξεκάθαρα τί θα προκαλέσει η πτώχευση στην ανεργία. Ο ίδιος ο Δραγασάκης του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε πως δεν υπάρχει λύση εκτός ευρώ, και βέβαια εξόρκιζε την παύση πληρωμών.

Μοιραία, φίλε μου Κ2, είναι μια δύσκολη ώρα. Αυτοί που ξεζούμισαν τα ομόλογα των ταμείων, είτε μπουν φυλακή είτε όχι, τα λεφτουδάκια δυστυχώς πέταξαν. Να μπουν, κι εγώ οργίζομαι, αλλά δεν θα μου λύσουν το πρόβλημα.
Μοιραία, όλο το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. Ο κόσμος, ο άνθρωπος, που είναι το έθνος, η πατρίδα, θα συστρατευθεί με όποιον τον πείσει πως ειλικρινά σκέφτεται το συμφέρον του. Αν αυτός θα είναι ο Πάπανδρέου ή όχι, κακό του κεφαλιού του. Αν θα είναι σήμερα, επειδή του έλαχε ο Παπανδρέου, κι αύριο ο Τσίπρας, η Παπαρήγα, ή κάποιος άλλος, αυτό θα κάνει ο κόσμος.
Εμείς, όσοι λέμε τις γνώμες μας, οφείλουμε να μην κλείσουμε τα μάτια. Οφείλουμε να κράξουμε τα στραβά. Δυνατότερα από ποτέ άλλοτε. Οφείλουμε και να καταγγείλουμε, και να διαμαρτυρηθούμε, και να οργιστούμε, και να ξεμπροστιάσουμε. Αλλά να μην ξεχνάμε, πως πίσω στην κουζίνα, υπάρχει και η λάτζα να πλυθεί..

(σορυ για το σεντόνι)

cynical είπε...

Γεια σου Θαναση
με αγγιξε το σχολιο σου, αλλα, πιστευω οτι αυτος ο λαος εχει φιλοτιμο και οτι θα ηταν προθυμος να συσσαστρευτει, αν ειχε μπροστα του εναν ανθρωπο που θα τον ενεπνεε, που δεν θα του εριχνε φτηνους δεκαρικους ειδικα αυτη την ωρα, που θα ειχε αρχισει ηδη να αποκαθιστα την αδικια, τιμωρωντας τους ενοχους αρχιζοντας μαλιστα απο το σιναφι του.
Τιποτα ομως απο αυτα δεν κανει. Πώς θα τον ακολουθησουμε λοιπον; Αμα θελει θυσιες απο μας, πρεπει πρωτος κι αυτος να τις κανει. Καθαριζοντας τη λερα.
Και χαραζοντας μια καθαρη πορεια για τη χωρα. Δεν πειθει Θαναση. Δεν πειθει. Κοιταει οπως οπως να μαζεψει λεφτα να ξεχρεωσει τα λαμογια.

και να δεις που δεν θα ησυχασουν. Ο Λογος; μα ειναι σιγουρο οτι θα χρεοκοπησουμε. Οχι σημερα. Σε δυο-τρια χρονια.

Θανασης Ξ. είπε...

Cynical, καλημέρα..

Ας μας συγχωρήσει ο κ2 για την κουβέντα που ανοίγουμε εδώ..

Όχι. Ούτε κι εμένα με πείθει. Δυστυχώς. Και δεν υπάρχει και κανένας άλλος να με πείθει.
Και στο φινάλε, Cynical μου, άμα είναι να βάλει φυλακή πέντε-δέκα, ή να εκπαραθυρώσει άλλους πέντε-δέκα, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για να με χειριστεί επικοινωνιακά, συγνώμη, αλλά χέστηκα. Δεν με ενδιαφέρει ΑΥΤΟ αυτή τη στιγμή.

Αυτή τη στιγμή, το μόνο που παίζεται στο οικονομικό επίπεδο, είναι εάν τα συμφέροντα του ντόπιου και του ξένου κεφαλαίου που έχουν επενδύσεις στην Ελλάδα, θα τις 'διασώσουν'. Αυτό δυστυχώς παίζεται. Και παράλληλα, είναι φανερό πως οι 'όροι' που θα επιβληθούν, θα προετοιμάσουν και το συμφέρον των μελλοντικών 'επενδύσεων'. Διότι, άμα ρίξεις το κόστος της εργασίας, απελευθερώσεις απολύσεις, καταργήσεις αποζημιώσεις, απελευθερώσεις επαγγέλματα, μειώσεις συντάξεις, εντάξει, κι εγώ θα ήμουν χαζός να μην ερχόμουν να επενδύσω.
Πρέπει, νομίζω, ο Παπανδρέου -ο όποιος Παπανδρέου-, να διαχωρίσει το οικονομικό πεδίο απ' το πολιτικό. Να ξεκαθαρίσει, πως εντάξει παιδιά, πτωχεύσαμε, θα σφίξουμε το ζωνάρι, αλλά ΜΑΖΙ ΣΑΣ, και για το μέλλον σας, θα αλλάξουμε και πέντε-δέκα πραγματάκια, ώστε να μην ξανακαταντήσουμε έτσι. Κι αυτό να το κάνει άνευ όρων. Να διώξει τη σαπίλα πρώτα απ' το κόμμα του. Να στήσει μια παιδεία πραγματική (υπάρχει πιο επαναστατική πράξη;), πέρα από πανέλλήνιες, Μπαμπινώτηδες, αποσπάσεις και μαλακίες. Να κόψει τον κώλο στα 'μέσα', να φτιάξει επιτέλους ένα κρατικό κανάλι που θα ενημερώνει τον κόσμο. Να φορολογήσει αυτόν που πρέπει. Να βάλει χέρι στο τραπεζικό σύστημα που μας γ....'. Να προστατέψει πραγματικά το περιβαλλον, που απέχει βέβαια απ' τις επενδύσεις ΑΠΕ κι απ' το κυνήγι των 'ημιυπαίθριων'. Έχει τόσα πολλά, ΑΜΑ ΘΕΛΕΙ να κάνει.
Εγώ θα συνεχίσω να φωνάζω, προς την κατεύθυνση αυτή. Κι εσείς, που σας διαβάζουν πολύ περισσότεροι, έχετε ακόμη δυνατότερη φωνή. Είναι κάλή ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν και οι πολιτικοί πως ο κόσμος έχει αλλάξει κι ότι αρμενίζουν στραβά..

υγ. Για το ΔΝΤ, μην βιάζεσαι. Κάτσε να τα πάρουμε τα λεφτά πρώτα. Μήπως πτωχεύσουμε πριν τα τρία χρόνια που λες. Η ευρωζώνη μάλλον πάει για φούντο. Η Γερμανία μου φαίνεται πως αργά ή γρήγορα θα την κάνει (άλλοι μ..... αυτοί). Στο δίκτυο, ήδη παίζονται στοιχήματα για χρεοκοπία της ...Γαλλίας !!!

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Τα σύμβολα έρχονται να σχηματοποιήσουν μια διαμορφωμένη συνθήκη ή συμφωνία και να λειτουργήσουν ως υπογραφή και λόγος. Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι διαχειριστές της παρούσας κρίσης είναι ότι με όρους και πρακτικές μάρκετινγκ δεν κυβερνάται μία χώρα, ούτε κινητοποιείται ένας λαός

k2 είπε...

@ Cynical,
σ'ευχαριστώ, εμένα ομολογώ ότι εκ των υστέρων δεν μου άρεσε και τόσο αυτό το κείμενό μου (λίγο μελό μου φάνηκε).
Από ποια συγκίνηση θα τους πάρουν τα δάκρυα; Από τις δηλώσεις του ΓΑΠ;!

@ Θάναση Ξ. (καλωσήρθες) και Cynical,
Ας μην μπούμε στο αν υπήρχε αλλη λύση ή όχι. Αυτό που μου χτυπάει πιο πολύ απ'οτιδήποτε είναι ότι ακόμα και μια επί της ουσίας ίδια πολιτική (δηλ. προσφυγή σε ΕΕ και ΔΝΤ) θα μπορούσε να είναι διαφορετική, αν γινόταν με άλλον τρόπο. Δηλαδή, να κινητοποιήσει όντως όλη την κοινωνία η κυβέρνηση δείχνοντας ότι πραγματικά είμαστε στο ίδιο "σκάφος", με μερικές (φαινομενικά) απλές κινήσεις: σκληρή φορολόγηση της εκκλησίας (με χωρισμό κράτους-εκκλησίας), μεγάλη μείωση των αποδοχών και λοιπών προνομίων των βουλευτών, ουσιαστική απόδοση δικαιοσύνης σ'όλα τα σκάνδαλα και απόδοση ευθυνών για την κατάντια μας ακόμα κι ως την απαγγελία κατηγοριών για εσχάτη προδοσία, αν ευσταθούν.
Όλα αυτά απλώς δεν τα θέλει το ΠΑΣΟΚ, κι ακόμα κι αν το ΔΝΤ είναι μονόδρομος το να μας κατακλέβει κάτω από τη μύτη μας όλη η πολιτική "ελίτ" δεν είναι καθόλου μονόδρομος... Ας αφήσει λοιπόν ο ΓΑΠ τις Ιθάκες και τις Οδύσσειες...

k2 είπε...

@ Γιώργο,
(Χρόνια πολλά παρεμπιπτόντως, στη μαύρισαν τη γιορτή!)
κι ούτε στο μάρκετινγκ δεν τα καταφέρνουν...

undantag είπε...

"Αλλά τα ξόρκια τ' αγαθά τις ρητορείες, σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι θα τα κάνεις; ..."
Σεφέρης

Τα σύμβολα φελούν μόνο όταν μπορείς να συστρατευθείς πίσω απ'τους ανθρώπους που τα κραδαίνουν. Όχι το ανάποδο.

k2 είπε...

@ undantag,
Δεν έχω να πω τίποτα. Με συγκίνησες που ανέφερες Σεφέρη.