Περί Δημοκρατίας

Έκλεισε η ΕΡΤ και ... εγένετο φως! Πρώτη φορά στα χρονικά είμαστε όλοι συντονισμένοι στη δημόσια τηλεόραση, άλλοι διαδικτυακά, άλλοι στα κανάλια που αναμεταδίδουν το "πειρατικό" πρόγραμμά της.  Ποτέ ως τώρα δεν ακούσαμε τόσες αλήθειες μαζεμένες, τόσο σταράτα λόγια, τόση πολυφωνία και τόσες κουβέντες έξω απ'τα δόντια, όλα αυτά δηλαδή που εν πολλοίς θα έπρεπε να ακούμε και να βλέπουμε  όλα αυτά τα χρόνια από τη δημόσια τηλεόραση.

Δεν θα μείνω στο αυτονόητο, στο επικό αυτογκόλ της κυβέρνησης, στο αδιανόητο του κλεισίματος δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφωνίας σε μια κίνηση εντυπωσιασμού, επίδειξης ισχύος και πιθανόν αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης  από ναυάγια τύπου GAZPROM και άλλα. Αυτά τα λένε τις τελευταίες 48 ώρες οι δημοσιογράφοι κι οι καλεσμένοι της ΕΡΤ πολύ καλύτερα από μένα.

Βρίσκω εξαιρετική την αυτοκριτική που προέρχεται από την ίδια την ΕΡΤ, αλλά και τη  μαχητικότητα που επιδεικνύει στην επίτευξη του στόχου της, αγκαλιάζοντας (έστω και την υστεραία) και την υπόλοιπη σπαρασσόμεη πλην μαχόμενη κοινωνία. Βρίσκω όμως ότι η αυτοκριτική αυτή  υστερεί, ως μη όφειλε, σε δύο σημεία.

α) Σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι επαναλαμβάνουν ότι το βασικό θέμα δεν είναι οι μισθοί και τα δεδουλευμένα, αλλά το κλείσιμο της ΕΡΤ. Αυτή την άμυνα δεν την καταλαβαίνω,, ούτε και την ασπάζομαι. Από πότε η καταβολή μισθών και δεδουλευμένων αποτελεί δευτερεύουσας σημασίας ζήτημα;  Έχω την αίσθηση ότι οι της ΕΡΤ βρίσκονται σε άμυνα γιατί δε νιώθουν άνετα να υπερασπιστούν αυτόνομα την καταβολή δεδουλευμένων για συναδέλφους τους, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται  στο στόχαστρο της υπόλοιπης  κοινωνίας για τους γνωστούς λόγους (αργομισθίες, ρουσφετολογικές προσλήψεις κλπ).  Πρόκειται όμως για δύο εντελώς διακριτά φαινόμενα.  Το αν μια επιχείρηση αντιμετωπίζει φαινόμενα διαφθοράς ή κακοδιαχείρισης δεν μπορεί να δικαιολογεί στη συνείδησή μας το συνολικό πάγωμα πληρωμών. Ένα πρώτο κακό δεν θεραπεύεται  ούτε δικαιολογεί την εφαρμογή ενός δεύτερου. Η μη καταβολή δεδουλευμένων όχι μόνο δε "ρεφάρει" για τους αργόμισθους, αλλά εντείνει  τον φαύλο  κύκλο της διαφθοράς κρατώντας όλους τους εργαζόμενους δέσμιους της κάθε κυβέρνησης.

β) Παρατήρησα αρκετές φορές σχετική αμηχανία στο επιχείρημα "το κλείσιμο επιβάλλεται από  δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση εν καιρώ ειρήνης  και όχι από χούντα", υπονοώντας ότι  η κυβέρνηση εκφράζει τη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Επειδή είναι κάτι που ακούγεται αποστομωτικό όταν ξεμένει κανείς από επιχειρήματα ουσίας, θα πω μόνο το εξής. Δεν χρειάζεται να ασπαζόμαστε την άποψη των κυβερνώντων (και αυτό το λέω με αφορμή και την Τουρκία) ότι η δημοκρατία εκφράζεται με την εκλογή μονάρχη σε τακτά χρονικά διαστήματα.  Οι εκλογές αποτελούν συνθήκη αναγκαία αλλά όχι ικανή να ορίσει τη δημοκρατία.  Για να το πω ξεκάθαρα: η εκάστοτε κυβέρνηση εκλέγεται σε βάση προεκλογικού προγράμματος που παρουσιάζει στους ψηφοφόρους  της. Αν η κυβέρνηση αυτή εφαρμόσει το εντελώς αντίθετο πρόγραμμα απ'αυτό που ευαγγελίστηκε προεκλογικά, κάπου και με κάποιον τρόπο πρέπει να είναι υπόλογη. Στην Ελλάδα, όπως και στην Τουρκία, οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν είναι υπόλογες σε καμία απολύτως εξουσία. Αντίθετα, εφαρμόζουν ανενόχλητες όποια πολιτική γουστάρουν, ακόμα κι αν αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική την οποία εκλέχτηκαν να εφαρμόσουν. Στους κυβερνητικούς τραμπουκισμούς λοιπόν που λένε λίγο-πολύ "όποιος διαφωνεί  να το δείξει στις κάλπες" ή "μας έχει εξουσιοδοτήσει ο λαός με την ψήφο του", η μόνη απάντηση μπορεί να είναι "Καμία ψήφος δεν είναι λευκή επιταγή για την καταστροφή της κοινωνίας. Καμία τέτοια πολιτική στο όνομά μας". Αν η ΕΡΤ παραμείνει κλειστή δεν θα γίνει εξαιτίας της βούλησης του λαού διά των εκλεγμένων αντιπροσώπων του, αλλά εναντίον της βούλησης του. Και την τακτική αυτή χούντα δεν τη λες, αλλά ούτε και δημοκρατία...

Live your myth in Greece

Αυτά και αυτά διάβαζα σήμερα και σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής μου, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Αυτό δε λέγεται υπαναχώρηση απ'τα υπεσχημένα, άτακτη φυγή λέγεται, για να κυριολεκτούμε καμιά φορά σ'αυτήν τη χώρα που μας έλαχε. Ένα κουτσουρεμένο και φοβικό νομοσχέδιο στην αρχή, το οποίο όμως είπαμε να στηρίξουμε για να γίνει έστω κι έτσι η αρχή για μια ρύθμιση του μεταναστευτικού. Όχι, ούτε αρκετό ήταν, ούτε τολμηρό, απολύτως αυτονόητο ήταν για την τελευταία χώρα της Ευρώπης που είχε εμπιστευτεί τη μεταναστευτική της πολιτική στον χωροφύλακα της γειτονιάς και στους ΜΑΤατζήδες του Έθνους. Από το σημείο αυτό όμως, μέχρι το έκτρωμα που τελικά κατατέθηκε για να ικανοποιηθεί ο κάθε Καρατζαφύρερ, απέχουμε έτη φωτός.

Διαβάζω και δεν πιστεύω στα μάτια μου για τις νέες προτάσεις, τις γενναίες αυτές (κατά Ραγκούση) προτάσεις.

α) “Μετά τη δημόσια διαβούλευση θεσπίζεται ως υποχρεωτική η νόμιμη πενταετής παραμονή όχι μόνο του ενός αλλά και των δύο γονέων στην Ελλάδα για να μπορεί ένα παιδί που γεννιέται στη χώρα μας να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια. [...] Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μεταναστευτικών φορέων και κινήσεων η αρχική πρόταση του υπουργείου έδινε δικαιώματα μόνο σε 80.000 από τα περίπου 250.000 παιδιά μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα ενώ με τη νέα ρύθμιση ο αριθμός αυτός δεν ξεπερνά τις 15.000”.

Τι θέλουν δλδ να μας πουν, ότι τα παιδιά με έναν μόνο γονιό με νόμιμη πενταετή παραμονή πρέπει να τιμωρούνται γι'αυτό, ή μήπως η “αγία ελληνική οικογένεια” πρέπει να θεωρείται εξαγώγιμο μοντέλο, παρέκλιση εκ του οποίου οδηγεί σε εθνικό και πολιτικό αποκλεισμό; Και όπως ρωτάει κι ο Ημιθανής (σε εκλάμψεις υγείας): Ο Καχιασβίλι (ο Ακάκιος για!) και οι σαν αυτόν είχε και τους δυο γονείς του νόμιμα στην Ελλάδα για 5, 7 ή 107 χρόνια; Ή εκεί μέτραγε μόνο το μετάλιο και δεν πειράζει ρε αδερφέ, ο καλός ο μύλος όλους τους εξελληνίζει...Αν αυτή η τροποποίηση δεν αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην δραστική μείωση των δικαιούχων της ιθαγένειας, τι ακριβώς εξυπηρετεί; Εν πρώτοις λοιπόν, εκδικητικό το ελληνικό κράτος. Ένας νόμιμος γονιός ίσον κανένας, όπως όλοι ξέρουμε.

Βου) Για παιδιά που δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα, απαιτείται εξαετής φοίτηση σε ελληνικό σχολείο, από την τριετή που προτάθηκε αρχικά. Το παιδί δλδ που ήρθε σε μεγαλύτερη ηλικία και δεν πρόλαβε να φοιτήσει έξι συναπτά έτη σε ελληνικό σχολείο, να κόψει το λαιμό του και να μας αδειάζει τη γωνιά. Τι φταίμε εμείς οι γνήσιοι απόγονοι του Θεμιστοκλέους (βεβαίως, βεβαίως) αν δεν έκανε τα κουμάντα του στο Αφγανιστάν να έρθει πιο νωρις; Μα σε τρία χρόνια δεν προλαβαίνει να μάθει σωστά ελληνικά, ισχυρίζονται οι εθναμύντορες. Πιθανόν. Τις εξετάσεις γλωσσομάθειας τι τις βάζουν τότε ως προϋπόθεση; Ή δέχεσαι ότι η εξαετής φοίτηση αρκεί και καταργείς τις εξετάσεις, ή τις κρατάς και απαιτείς τριετή φοίτηση. Όλα μαζί μόνο στην κακόβουλη και χαιρέκακη (πάλι) μείωση του αριθμού των αιτούντων αποσκοπεί.

Γου) Γενικώς κι αορίστως απαιτείται ομαλή ένταξη στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας. Ένα από τα στοιχεία που συνεκτιμάται προς αυτή την κατεύθυνση είναι και ο συγγενικός δεσμός εξ αγχιστείας με Έλληνα πολίτη.

Κατ'αρχάς, ο μόνος εξ'αγχιστείας δεσμός που μπορώ να σκεφτώ για έναν μετανάστη είναι ο γάμος. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλους εξ'αγχιστείας συγγενείς, όπως γαμπρούς, νύφες, πεθερικά και μπατζανάκηδες αν δεν υπάρχει γάμος. Υποτίθεται όμως ότι ο ξένος συζυγος Έλληνα δικαιούται, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, ανανεώσιμη ετήσια άδεια παραμονής και υποβολή αίτησης για απόκτηση ιθαγένειας σε 8 χρόνια. Μετά την ψήφιση του τωρινού νομοσχεδίου, ο μετανάστης θα πρέπει να περιμένει 7 χρόνια συν 1 για τα διαδικαστικά, άρα 8 για την απάντηση, ενώ ο γάμος του θα θεωρείται απλώς επικουρικό στοιχείο που συνεκτιμάται στην αίτηση. Πρόοδος ακούει; Να προχωρήσουμε είπαμε, όχι να πάμε πίσω ολοταχώς.

Δου) Απαιιτείται επίσης η εξοικείωση με τους θεσμούς και την πολιτική ζωή της Ελλάδας και γνώση σε βασικά της σημεία την ελληνική πολιτική ιστορία, ιδίως τη σύγχρονη. Ό,τι δλδ γνωρίζει κι ο μέσος Έλληνας, σα να λέμε. Που φοιτητής αρχιτεκτονικής στο Λονδίνο, γόνος αστικής οικογενείας ΒΠ, μου έλεγε ότι “ολοκληρωτικό καθεστώς είναι η δημοκρατία γιατί ολοκληρωτικός σημαίνει ολοκληρωμένος”. Και επί πτυχίω φοιτήτρια φιλοσοφικής έγραψε σε εξέταση ότι στον Β' παγκόσμιο, η Γαλλία κι η Αγγλία συμμάχησε με τη Γερμανία. Τα παραδείγματα δεν προέρχονται από τον μέσο Έλληνα, αλλά από ανθρώπους επιστήμονες και μορφωμένους (ο Αλλάχ να τους κάνει). Και ερωτώ η αφελής πλην περήφανη Ελληνίδα: αφού ισότητα ευαγγελίζεται το νέο νομοσχέδιο (και καλά μεταναστών και τρισχιλιετών Ελλήνων), δεν θα πρεπε να υπάρχει πρόβλεψη αφαίρεσης της ιθαγένειας από αστοιχείωτους συμπολίτες μας; Δεν μπορεί το ελληνικό κράτος να απαιτεί από ξένους να γνωρίζουν ιστορία και πολιτικούς θεσμούς, αλλά για τους αδαείς Έλληνες να κωφεύει. Πώς πιστοποιείται η ελληνομάθεια των ήδη Ελλήνων; Κληρονομικώ τω χαρίσματι και μέσω DΝΑ; Πείτε μου κι εμένα γιατί κάτι χάνω.

Και ακομα: Σε ποια ιστορία ακριβώς θα εξετάζονται οι δόλιοι άνθρωπο/αθύρματα του Ραγκούση και του κάθε καιροσκόπου; Στον μύθο του κρυφού σχολειού και του αιμοσταγούς Τούρκου που εις μάτην παλεύουμε για να καταργηθούν; Στο τρισχιλιετές και δοξασμένο έθνος μας, με μοναδικό ανάγνωσμα την παπαρρηγοπούλεια ιστορία του 19ου; Αυτοί οι άνθρωποι που μένουν εδώ, θα πρέπει όχι μόνο να δώσουν διαπιστευτήρια εθνικοφροσύνης, να πείσουν την ανώτερη φυλή ότι αξίζει να γίνουν μέρος της, αλλά να αποδείξουν ότι είναι ελληνικότεροι των Ελλήνων, εθνικότεροι του Έθνους, νοικοκυραιότεροι των νοικοκυραίων.

Καλούνται να γλύψουν, να παρακαλάνε 3 Έλληνες να τους δώσουν συστατική επιστολή, πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης, να έχουν λευκό ποινικό μητρώο, να βρουν εγγυητές του χρηστού τους βίου (αλήθεια, τι προβλέπεται αν αυτοί οι άνθρωποι υποπέσουν σε παράπτωμα; Σέρνουν στα δικαστήρια τους εγγυητές τους, όπως κάνουν οι τράπεζες;), να εξευτελιστούν όσο δεν πάει για ν'αποδείξουν στην Ψωροκώσταινα ότι είναι κι αυτοί άξιοι να ουρλιάζουν υστερικά για την πατρίδα, ότι είναι μέρος του συρμού, ότι ανήκουν στη μεγάλη οικογένεια των ανεγκέφαλων.

Να σας πω κάτι; Εγώ τετοιους συμπολίτες δεν τους θέλω. Δεν θέλω κι άλλους χαμερπείς, με σκυμμένο κεφάλι σε μια εξουσία που κρατάει και το καρπούζι και το μαχαίρι, φοβισμένα ανθρωπάκια που θα έχουν μάθει να παπαγαλίζουν ό,τι τους λένε για να πάρουν ένα χαρτί. Είτε πιστοποιητικό, είτε πτυχίο, είτε προαγωγή, είτε ιθαγένεια. Ένα χαρτί είναι, που για να στο δώσουν πρέπει να πεις ότι είσαι ελέφαντας, ρακούν, κανελί με βούλες. Δε μας φτάνει που γίναμε έτσι, θέλουμε να κάνουμε και τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα μας. Πώς να το στηρίξεις τέτοιο νομοσχέδιο, ε;

ΥΓ. Μια αναφορά μόνο, γιατί θέλει χωριστή ανάρτηση, για την ανακοίνωση που εξέδωσε η Ιερά Σύνοδος για το θέμα. Η ανακοίνωση μια κοινότοπη γενικολογία είναι, αλλά ποιος τους ζήτησε τη γνώμη τους; Πότε επιτέλους θα μάθουμε να μη συνδιαλεγόμαστε με την Εκκλησία σε πολιτικά θέματα; Η ίδια δεν πρόκειται να αποσυρθεί. Πότε θα την αποσύρουμε απ'τον δημόσιο βίο μας;

Geçmiş olsun! *

* "περαστικά" στα τουρκικά - ευχή που στην Τουρκία χρησιμοποιείται σε όλες τις περιστάσεις από γρίππη μέχρι κλοπή και σεισμό. Και οι Τούρκοι ξέρουν καλά τι θα πει να αποφασίζει για τα πάντα το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας...

Πληροφορηθήκαμε χτες ότι το ΚΥ.Σ.Ε.Α. έλαβε αποφάσεις για την πάταξη της εγκληματικότητας, κυρίως την ενεργοποίηση καμερών στους δρόμους, αλλά, απ’ό,τι φαίνεται, κι άλλα μέτρα (βλ. την είδηση στην Ελευθεροτυπία).

Πρώτα αναρωτήθηκα μήπως δεν ξέρω καλά τι είναι αυτό το ΚΥ.Σ.Ε.Α.. Το κοίταξα όμως στο διαδίκτυο: Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας. Και αναρωτιέται ο αφελής άνθρωπος: γιατί αποφασίζει για την ασφάλεια / εγκληματικότητα / δημόσια τάξη – όπως θέλετε πείτε το, πάντως ένα θέμα που άπτεται της εσωτερικής πολιτικής – ένα συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας; Ποιος ακριβώς είναι ο θεσμικός ρόλος αυτού του Συμβουλίου;

Τελικά εντόπισα μερικές πληροφορίες στο διαδίκτυο (βλ. εδώ κι εδώ). Φαίνεται λοιπόν ότι το ΚΥ.Σ.Ε.Α. είναι ένα «κυβερνητικό όργανο» του οποίου οι αρμοδιότητες έχουν να κάνουν κυρίως με την Άμυνα (π.χ. επιλογή αρχηγών Στρατού και Σωμάτων Ασφαλείας). Επίσης, εισηγείται την κήρυξη ή άρση γενικής επιστράτευσης και την κήρυξη πολέμου. Σε περίπτωση πολέμου, μετονομάζεται σε «Πολεμικό Συμβούλιο». Ένα αμιγώς αμυντικό όργανο, δηλαδή. Υπάρχει βέβαια μια κάπως αόριστη πρόβλεψη: «Ασκεί κάθε άλλη αρμοδιότητα που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία.»

Πάντως για θέματα εσωτερικής πολιτικής αναφέρεται μόνο το εξής στις αρμοδιότητές του: «β. Αποφασίζει για θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, καθώς και για θέματα δημόσιας τάξης που σχετίζονται με την εξωτερική και αμυντική πολιτική.» Αυτό σημαίνει, φαντάζομαι, ότι το ΚΥ.Σ.Ε.Α. αποφασίζει για «θέματα δημόσιας τάξης» αν αυτά έχουν με κάποιον τρόπο αντίκτυπο στην εξωτερική και αμυντική πολιτική (σε περίπτωση πολέμου, ίσως;) ή αν με κάποιον τρόπο η δημόσια τάξη απειλείται από το εξωτερικό (πάλι σε περίπτωση πολέμου; ή έστω σοβαρών διεθνών προβλημάτων, π.χ. διεθνούς τρομοκρατίας;). Ειλικρινά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο...

Κι άντε να δεχτούμε ότι η δημόσια τάξη τελευταία απειλείται ιδιαίτερα. Άντε επίσης να δεχτούμε ότι αυτό το «πρόβλημα» μπορεί να λυθεί με περισσότερη αστυνόμευση, περισσότερα κατασταλτικά μέτρα. Ακόμα κι έτσι να είναι όμως, γιατί για τα μέτρα αυτά αποφασίζει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας; Δεν θέλω να πιστέψω ότι η κυβέρνηση θεωρεί πως οι «κουκουλοφόροι» ή δεν ξέρω ποιοι άλλοι εχθροί της τάξης «υποκινούνται από το εξωτερικό». Εικάζω ότι αν η κυβέρνηση στριμωχνόταν να δώσει μιαν απάντηση γιατί αποφασίζει γι’αυτά τα μέτρα το ΚΥ.Σ.Ε.Α. θα προέτασσε το «λογικό» επιχείρημα ότι δεν έχει σημασία ποιο ακριβώς κυβερνητικό όργανο αποφασίζει, αλλά το αν τα μέτρα είναι αποτελεσματικά.

Δεν αποτελεί όμως πρόβλημα ότι για ένα ζήτημα που μας αφορά όλους αποφασίζει ένα συμβούλιο που απ’όσο καταλαβαίνω δεν διακρίνεται για τη διαφάνειά του; Γιατί δεν είδα ούτε λεπτομερή ανακοίνωση σχετικά με τις αποφάσεις του ΚΥ.Σ.Ε.Α. ούτε και κατάφερα να βρω ιστοσελίδα του ΚΥ.Σ.Ε.Α., όπως έχει για παράδειγμα η Βουλή ή το Γραφείο του Πρωθυπουργού...

Ακόμα περισσότερο, δεν υπάρχει εδώ ένα θεσμικό πρόβλημα; Σε μια Δημοκρατία δεν παίζει ρόλο από ποιον και με ποιον τρόπο λαμβάνονται οι αποφάσεις και ασκείται η πολιτική;

Υ.Γ. Συγχαρητήρια αξίζουν, εκτός από την κυβέρνηση, και στους μεγάλους επαναστάτες που με γκαζάκια και μολότοφ δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε ο «μέσος πολίτης» να επικροτεί τα κατασταλτικά μέτρα...